agnes despicable me and unicorn

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quod si ita sit, cur opera philosophiae sit danda nescio. Quae diligentissime contra Aristonem dicuntur a Chryippo. At enim sequor utilitatem. Cognitis autem rerum finibus, cum intellegitur, quid sit et bonorum extremum et malorum, inventa vitae via est conformatioque omnium officiorum, cum quaeritur, quo quodque referatur; Multi enim et magni philosophi haec ultima bonorum iuncta fecerunt, ut Aristoteles virtutis usum cum vitae perfectae prosperitate coniunxit, Callipho adiunxit ad honestatem voluptatem, Diodorus ad eandem honestatem addidit vacuitatem doloris. Duo Reges: constructio interrete. Quo modo? Ille vero, si insipiens-quo certe, quoniam tyrannus -, numquam beatus; Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Et tamen quid attinet luxuriosis ullam exceptionem dari aut fingere aliquos, qui, cum luxuriose viverent, a summo philosopho non reprehenderentur eo nomine dumtaxat, cetera caverent?

Huc et illuc, Torquate, vos versetis licet, nihil in hac praeclara epistula scriptum ab Epicuro congruens et conveniens decretis eius reperietis. An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Quae est enim, quae se umquam deserat aut partem aliquam sui aut eius partis habitum aut vini aut ullius earum rerum, quae secundum naturam sunt, aut motum aut statum? Quid iudicant sensus? Quodsi esset in voluptate summum bonum, ut dicitis, optabile esset maxima in voluptate nullo intervallo interiecto dies noctesque versari, cum omnes sensus dulcedine omni quasi perfusi moverentur. Quod vestri non item. Non quam nostram quidem, inquit Pomponius iocans; Sed haec ab Antiocho, familiari nostro, dicuntur multo melius et fortius, quam a Stasea dicebantur. Hic ego: Pomponius quidem, inquam, noster iocari videtur, et fortasse suo iure. Stoici autem, quod finem bonorum in una virtute ponunt, similes sunt illorum; Nam si dicent ab illis has res esse tractatas, ne ipsos quidem Graecos est cur tam multos legant, quam legendi sunt. Mihi quidem eae verae videntur opiniones, quae honestae, quae laudabiles, quae gloriosae, quae in senatu, quae apud populum, quae in omni coetu concilioque profitendae sint, ne id non pudeat sentire, quod pudeat dicere. Ad hanc rem aiunt artis quoque requisitas, quae naturam adiuvarent in quibus ea numeretur in primis, quae est est vivendi ars, ut tueatur, quod a natura datum sit, quod desit, adquirat. Nam nisi hoc optineatur, id solum bonum esse, quod honestum sit, nullo modo probari possit beatam vitam virtute effici. Fortes viri voluptatumne calculis subductis proelium ineunt, sanguinem pro patria profundunt, an quodam animi ardore atque impetu concitati? Et tamen vide, ne, si ego non intellegam quid Epicurus loquatur, cum Graece, ut videor, luculenter sciam, sit aliqua culpa eius, qui ita loquatur, ut non intellegatur. Nulla erit controversia.

Eloquentiae vero, quae et principibus maximo ornamento est, et qua te audimus valere plurimum, quantum tibi ex monumentis nostris addidisses! Ea cum dixissent, quid tandem talibus viris responderes?
Sunt autem quidam Epicurei timidiores paulo contra vestra
convicia, sed tamen satis acuti, qui verentur ne, si
amicitiam propter nostram voluptatem expetendam putemus,
tota amicitia quasi claudicare videatur.

Tertium autem omnibus aut maximis rebus iis, quae secundum
naturam sint, fruentem vivere.
  1. Satis est tibi in te, satis in legibus, satis in mediocribus amicitiis praesidii.
  2. Tum ille: Ain tandem?
  3. Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas?
  4. Quae tamen a te agetur non melior, quam illae sunt, quas interdum optines.
  5. Ita enim vivunt quidam, ut eorum vita refellatur oratio.
  6. Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas.

Quid autem habent admirationis, cum prope accesseris? Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Minime vero, inquit ille, consentit. Quae possunt eadem contra Carneadeum illud summum bonum dici, quod is non tam, ut probaret, protulit, quam ut Stoicis, quibuscum bellum gerebat, opponeret. Ut ei, qui iucunde vixerit annos decem, si aeque vita iucunda menstrua addatur, quia momentum aliquod habeat ad iucundum accessio, bonum sit; Hoc mihi cum tuo fratre convenit. Atque ita re simpliciter primo collocata reliqua subtilius persequentes corporis bona facilem quandam rationem habere censebant; Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur. Quoniam igitur, ut medicina valitudinis, navigationis gubernatio, sic vivendi ars est prudente, necesse est eam quoque ab aliqua re esse constitutam et profectam. Quid tanto concursu honestissimorum studiorum, tanto virtutum comitatu, si ea nullam ad aliam rem nisi ad voluptatem conquiruntur? Corporis igitur nostri partes totaque figura et forma et statura quam apta ad naturam sit, apparet, neque est dubium, quin frons, oculi, aures et reliquae partes quales propriae sint hominis intellegatur.

Inest in eadem explicatione naturae insatiabilis quaedam e cognoscendis rebus voluptas,in qua una confectis rebus necessariis vacui negotiis honeste ac liberaliter possimus vivere. Facile est hoc cernere in primis puerorum aetatulis. Quid enim necesse est, tamquam meretricem in matronarum coetum, sic voluptatem in virtutum concilium adducere? Quid interest, nisi quod ego res notas notis verbis appello, illi nomina nova quaerunt, quibus idem dicant? Rem unam praeclarissimam omnium maximeque laudandam, penitus viderent, quonam gaudio complerentur, cum tantopere eius adumbrata opinione laetentur? Memini vero, inquam; Ratio ista, quam defendis, praecepta, quae didicisti, quae probas, funditus evertunt amicitiam, quamvis eam Epicurus, ut facit, in caelum efferat laudibus. Quod vestri quidem vel optime disputant, nihil opus esse eum, qui philosophus futurus sit, scire litteras. Honestum igitur id intellegimus, quod tale est, ut detracta omni utilitate sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum possit iure laudari. Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Si longus, levis. Se dicere inter honestum et turpe nimium quantum, nescio quid inmensum, inter ceteras res nihil omnino interesse.

Eam stabilem appellas.
Quos quidem tibi studiose et diligenter tractandos magnopere censeo.
Cyrenaici quidem non recusant;
Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis.
Immo alio genere;
Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus.